sÖYLE gÖkYüZü MaViMİ hAlA seNce[[[SEVDİĞİM]]]

SeN YokSuN DiYE.

zAmaN geÇmeSİn gÜnLeR BiTmEsİn İsTiYoRuM/

çOk Mu?

GÖZLERİNİ GÖZLERİMDEN KAÇIR

BANA BAKMA

KALBİN ÇABUK ALIŞIR..!

Bekledim…gidip gelip baktım o telefonun anlamsız ekranına… Bekledim aramanı her

dakika belkiler geçti aklımdan, her saniye keşke dedim kimse duymadan…

korktum anlatmaya, hala seni sevdiğimi, hala sana deliler gibi aşık olduğumu anlamalarından korktum… insanların o lanet olasıca yüzlerinden sakladım gözlerimi…
Evet artık korkarak seviyorum seni ve

bekliyorum… beklediğim günleri biriktiriyorum…her sabah uyandığım yeni güne senin adınI veriyorum…gidişine yüklüyorum bütün

mutsuzluklarımı… her gün karşılaşıyorum pişmanlığımla… Allah kahretsin neyi sevdim ben sende diyorum. her seferinde bir cevap bulmaktan nefret ediyorum…Sana bakarken gözlerinde kendimi bulmayı sevdim…
Sana sarılmayı,teninin sıcaklığını dudaklarımda hissetmeyi sevdim.Sana sarılıp uyumayı,başımı

göğsüne yaslamayı sevdim…Seni sevdiğimi defalarca haykırabilmeyi sevdim yüzüne…
Yokluğundan sonra fark ettim bağıra çağıra kavga etmeyi sevdim ben aslında…Vurdum duymazlığındı belki de beni Sana bağlayan…-kaçan kovalanır

aptal kaçan kovalanır”-bunu bir türlü kabul ettiremedim beynime de kalbime de ve bu yüzden hep kovaladım….

sende kaçtın…hızlı ve büyük adımlarla….

kimi zaman koşarcasına kimi zaman yürüyerek…tam yakaladığımı sandığımda her defasında yerde buldum kendimiseni severken,yavaşyavaş tükenmek

buydu işte…Seni severken bittim ben…yokluğunla tamamlanacak,yok olmaktan kurtulacaktım oysaki…nerden

bilebilirdim ki gidişinin bitmek olduğunu,nerden bilebilirdim ki yokluğunun aslında öldürdüğünü beni İnsan bazen dönüşü olmayan kararlar veriyormuş onu anladım…saçma sapan bir inattı belki

de yokluğunun sebebi….önemsizce bir olay sonunda tüketilen tek bir cümle hayatımın rotasını değiştirdi….artık fırtınada sürükleniyorum…yokluğunun,gidişinin fırtınası….
Ne olurdu sevsen beni?ne olurdu son bir şans verseydin bana?Anlamıyorum,aklım almıyor

bu kadar çabuk mu parçalanır sevgileR bahsettiğim senin sevgin de değil belki bilmiyorum bilemiyorum…en azından

benim sevgime saygı gösterseydin…ölür müydün sanki sevseydin beni?Bu kadar zor olmamalıydı…ben

fazlasını yapıyorum çünkü…zorlanmadan,

korkmadan, bıkmadan, herkese-her şeye inat seviyorum….
Yazık benim kadar olamadı yüreğin…..ben senin sevgisizliğinden korkarken sen sevmekten korktun…işte en büyük fark buydu ve

sen bunu hiç kabul etmedin…Önceleri hatayı kendimde aradım,

suçladım kendimi,aklımdaki her cümle seni haklı çıkartıyordu,artık kavgalarım kendimleydi…

senden sonra bende kırdım kalbimi…

bütün suçu onun üstüne attım,

çaresizliğimden mi bilmiyorum tek sorumlu oydu kanımca…Yüreğim artık yerde,yüzüne

bile bakılmayacak bir leşten farkı yok….Yüreğim paramparça….ve ona artık sadece sen değil bende bakmıyorum…Yüreğim…benim umutsuz,çaresiz,tükenmiş yüreğim….Şimdilerde fark ediyorum

sevmek sevdiğini haklı çıkartmakmış…

bana yaptığın onca şeyi yeni yeni hissediyorum.kimi zaman güçleniyor kalbim ayaklanacak oluyor,o

zaman değişiyor benimde duruşum,sana

karşı daha güçlü daha dik oluyor bedenim…tek bir bakışın omuzlarıma yüklenip yıkabiliyor beni

olduğum yere…seni çok sevdim de sen anlayamadın bunu…yada anlamak istemedin. kimse seni böyle sevmediği için bir garipti bakışların. anlamadığın,anlam veremediğin bir şeye baktın sen sadece. haklıydın artık bende anlam veremiyorum seni sevmeme…neden diyorum neden bu kadar çok?çünkü

artık sevmek mutluluk değil acı veriyor bana…sevmek kolay değil…sevmek derken bile zorlanmalı dilin çünkü okadar değerli ve zor.sen bunu hiç anlamadın.seni sevdiğimi anlamayı beklemiyorum artık insan mutsuz olmak,acı

çekmek neden ister ki....Artık seni sevmek sadece mazoşist eğilimlerden ibaret geliyor bana.çünkü ben seviyorum ve anladım ki bu sevgi bana sadece acı getiriyor.

seni sevdikçe canım acıyor…derime batıyor sevgim.kanım fışkırıyor kesik yaradan içimdeki nefreti akıtıyor…
Seviyorum ve yeniliyorum artık….Düşündüm ve vazgeçtim Beklemekten seni.

Sadece seviyorum…
Paramparça yüreğimle….

ÖLÜME YAKIN

Akşamüstüne doğru, kış vakti;
Bir hasta odasının penceresinde;
Yalnız bende değil yalnızlık hali;
Deniz de karanlık, gökyüzü de;
Bir acaip, kuşların hali.

Bakma fakirmişim, kimsesizmişim;
-Akşamüstüne doğru, kış vakti -
Benim de sevdalar geçti başımdan.
Şöhretmiş, kadınmış, para hırsıymış;
Zamanla anlıyor insan dünyayı.

Ölürüz diye mi üzülüyoruz?
Ne ettik, ne gördük şu fani dünyada
Kötülükten gayri?

Ölünce kirlerimizden temizlenir,
Ölünce biz de iyi adam oluruz;
Şöhretmiş, kadınmış, para hırsıymış,
Hepsini unuturuz.

Kimi insan derbeder,

Ömrünü heba edip gider.

Kimisi maişet derdine düşmüş,

Rahattan bihaber.

Olmayacak işler peşinde,

Kimisi taban teper.

Kimisi dul, kimisi öksüzdür,

Alınyazısı kahreder.

Aklından zoru var kiminin,

Merhamet ister.

Ben sevda çekerim

Hepsinden beter...